అసకో యుజుకి: ‘నేను ఆదర్శవంతమైన జపనీస్ మహిళ నుండి చాలా దూరంగా ఉన్నాను’ | అనువాదంలో కల్పన

ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌లో తను ఫాలో అవుతున్న వ్యక్తి తన పొరుగున ఉన్నాడని యుజుకి కనుగొన్న తర్వాత హుక్డ్ కోసం ఆలోచన వచ్చింది. “సోషల్ మీడియాలో వారి జీవితంలో నేను ఈ సంగ్రహావలోకనం కలిగి ఉన్నాను అనే వాస్తవం గురించి నేను కొంచెం అపరాధభావంతో ఉన్నాను” అని ఆమె అంగీకరించింది. హుక్డ్ తన 30 ఏళ్ళ ప్రారంభంలో ఒంటరిగా ఉన్న ఆఫీసు ఉద్యోగి అయిన ఎరికో, సమీపంలో నివసించే ప్రముఖ “గృహిణి బ్లాగర్” షోకోతో స్నేహం చేయడంలో అసభ్యకరమైన వ్యామోహం యొక్క కథగా అభివృద్ధి చెందింది.

ఈ నవల కూడా ధోరణి నుండి ప్రేరణ పొందింది జోషికై – “అమ్మాయిల పార్టీలు” – పునర్వినియోగపరచలేని ఆదాయాలు కలిగిన యువతుల కోసం రెస్టారెంట్లు మరియు హోటళ్లు అందించబడతాయి. “ఇది పాక్షికంగా పురుష-కేంద్రీకృత సమాజానికి ప్రతిస్పందన,” యుజుకి చెప్పారు. టోక్యోలో నివశించే విజయవంతమైన యువతికి సోషల్ మీడియాలో మీ స్త్రీల స్నేహాన్ని – బాలికల రాత్రుల సెల్ఫీలు మరియు స్పా బ్రేక్‌లను చాటుకోవడం మరో జీవనశైలిగా మారింది. “డిఫాల్ట్‌గా మహిళల నుండి ఎంత అవసరం!” యుజుకీ రాశారు. “ఆకర్షణ, పవిత్రత, యవ్వనం, ప్రశాంతమైన స్వభావం, ప్రతిష్టాత్మకమైన ఉద్యోగం, అభిరుచుల శ్రేణి, విజేత చిరునవ్వు, స్టైలిష్‌నెస్, ఇష్టపడే ప్రకాశం, ఇతరులను పరిగణనలోకి తీసుకోవడం … ఆపై ఇతర మహిళలతో ప్రజాదరణ.”

జపాన్‌లోని అతిపెద్ద వ్యాపార సంస్థలో తెలివైన ఉద్యోగంతో, “ఏ బొమ్మలాగా ఎలాంటి దోషం లేకుండా అందంగా” ఉన్నప్పటికీ, పేద ఎరికోకు ఒక్క స్నేహితుడు కూడా లేడు. ప్రజలు ఆమెను ఇష్టపడరు. యుజుకీ స్త్రీ స్నేహం యొక్క అంచనాలను సవాలు చేయాలని కోరుకుంది, “ఒక కోణంలో నేను శృంగార సంబంధాల పట్ల కలిగి ఉన్నదాని కంటే ఎక్కువగా ఉండవచ్చు” అని ఆమె చెప్పింది. “మనం ఎదగడానికి స్నేహాలను ఆదర్శవంతం చేసే విధానాన్ని మనం ఎలా అధిగమించాలి అనే దాని గురించి నేను వ్రాయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను, ఎందుకంటే ఈ ఆదర్శవంతమైన స్త్రీ స్నేహం ఒక ఫాంటసీ.”

కల్ట్ నవలలతో పాటు శాఖాహారం కొరియన్ నోబెల్ గ్రహీత ద్వారా హాన్ కాంగ్ మరియు మురాటా యొక్క కన్వీనియన్స్ స్టోర్ వుమన్, వెన్న మరియు హుక్డ్ మహిళలను అసాధ్యమైన ప్రమాణాలకు లోబడి, వారి అమ్మకపు తేదీ తర్వాత వినియోగించి మరియు విస్మరించబడిన వస్తువులుగా చూపుతాయి. పితృస్వామ్య సమకాలీన సియోల్ మరియు టోక్యోలో ఎక్కువగా తినడం లేదా తినడానికి నిరాకరించడం మాత్రమే వారి నియంత్రణ లేదా తిరుగుబాటు సాధనం. వెన్నలోని ఆహారం పట్ల ఉన్న వ్యామోహం స్లిమ్‌నెస్‌పై సమాజపు ముట్టడిని తెలివిగా అణచివేస్తుంది. యుజుకి “కొంకట్సు కిల్లర్” కేసుపై అంతగా ఆసక్తి చూపలేదు, ఎందుకంటే ఆమె మీడియా ప్రతిస్పందనలో ఉంది, ప్రత్యేకించి చాలా వృద్ధురాలిగా, లావుగా మరియు పురుషులను మోహింపజేయలేని ఒక స్త్రీని ఉద్దేశించి స్త్రీ ద్వేషం మరియు కొవ్వును కించపరిచింది. వెన్న కోసం ఆమె ఆరాటం పెరిగేకొద్దీ బరువును పెంచుకునే రికా వలె, ఎరికో టేక్‌అవేలను విపరీతంగా తీసుకోవడం ప్రారంభిస్తుంది మరియు ఆమె నిష్కళంకమైన రూపాన్ని విప్పడం ప్రారంభమవుతుంది.

“మీరు టోక్యో గుండా వెళితే, బరువు తగ్గడం కోసం, ప్లాస్టిక్ సర్జరీ కోసం ప్రతిచోటా ప్రకటనలు ఉన్నాయి. ఇది 20 సంవత్సరాల క్రితం కంటే ఇప్పుడు చాలా ఘోరంగా ఉంది,” అని యుజుకి చెప్పారు. “మహిళలు తమ బరువును నియంత్రించుకోవడానికి చాలా కష్టపడుతున్నారు, కానీ మీరు దుకాణానికి వెళ్లి 24 గంటలూ రుచికరమైన ఆహారాన్ని పొందగలిగే సౌకర్యవంతమైన సమాజం ఉంది. వారు ఈ టెంప్టేషన్‌తో చుట్టుముట్టారు కానీ అదే సమయంలో ఒత్తిడికి గురవుతారు.”

యుజుకి ఎప్పుడూ ఆహారం పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు. ఆమె పాశ్చాత్య పిల్లల క్లాసిక్‌ల డైట్‌లో పెరిగింది – పిప్పి లాంగ్‌స్టాకింగ్, అన్నే ఆఫ్ గ్రీన్ గేబుల్స్, రామోనా సిరీస్ మరియు తరువాత బోర్డింగ్ స్కూల్ కథలు – మరియు ముఖ్యంగా పాత్రలు ఏమి తింటాయి అనే దానిపై ఆసక్తి కలిగింది. “వారు పై మరియు యాపిల్ ప్రిజర్వ్ వంటి వాటిని కలిగి ఉంటారు, నేను జపాన్‌లో ఎన్నడూ లేనివి” అని ఆమె చెప్పింది. “నేను వాటిని చూసినప్పుడు అది నాకు యుగం గురించి ఒక ఆలోచనను ఇచ్చింది మరియు స్థలం యొక్క భావాన్ని కూడా ఇచ్చింది.”

ఏకైక సంతానం, ఆమె “సాంప్రదాయ జపనీస్ అమ్మాయి” వలె పెరిగింది మరియు టోక్యోలోని బాలికల పాఠశాలలో చదువుకుంది. ఆమె ముఖ్యంగా మంచి విద్యార్థి కాదు, ఆమె చెప్పింది. ఆమె తండ్రి “జీతం” (కార్యాలయ ఉద్యోగి) మరియు ఆమె తల్లి బట్టల పరిశ్రమలో పనిచేసింది. ఆమె జూనియర్ హైస్కూల్ మూడవ సంవత్సరంలో మైకోప్లాస్మా న్యుమోనియా బారిన పడింది మరియు ఒక నెల కోమాలో ఉంది, ఆ తర్వాత రెండు నెలలు ICUలో ఉంది. నిద్ర లేచినప్పుడు, ఆమె మొదట చదవాలనుకున్నది బనానా యోషిమోటో యొక్క 1988 నవల కిచెన్. ఆమె కట్సుడాన్ యొక్క రుచికరమైన వర్ణనలకు ఆకర్షించబడింది. “నేను చాలా కాలంగా కోమాలో ఉన్నాను, కాబట్టి నేను ఆకలితో ఉన్నాను,” ఆమె ఒక లో చెప్పింది 2011లో జపనీస్ బుక్‌షాప్‌తో ఇంటర్వ్యూ. ఆమె తన మిగిలిన సమయాన్ని ఆసుపత్రిలో జపనీస్ ఫిక్షన్ చదువుతూ గడిపింది. టోక్యోలోని యూనివర్సిటీలో ఫ్రెంచ్ సాహిత్యంలో ప్రావీణ్యం సంపాదించినప్పుడు ఆమె సాహిత్య అభిరుచులు మళ్లీ మారిపోయాయి.

ఆమె ఎప్పుడూ రచయిత్రి కావాలనుకునేది కానీ ఆ సమయంలో అది అసాధ్యమైన ఆశయం అనిపించింది. “ఇది ప్రజలు తెలుసుకోవాలని నేను నిజంగా కోరుకుంటున్నాను” అని ఆమె చెప్పింది. “జపాన్‌లో పుస్తకాలు రాయడం ద్వారా జీవనోపాధి పొందగల రచయితలు ఎవరూ లేరు.” మరియు ఆమె తన నవలా రచయిత స్నేహితులైన మురాటా, కవాకామి మరియు కికుకో సుమురాలతో బలమైన సంఘీభావాన్ని అనుభవిస్తుంది. “మేము పని కోసం వెతకడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఉద్యోగాలు దొరకడం చాలా కష్టంగా ఉండే తరానికి చెందినవాళ్ళం” అని ఆమె చెప్పింది. “జపనీస్ వర్క్‌ఫోర్స్‌లో మాకు స్వాగతం లేదని మేము భావించాము.” కార్యాలయంలో లింగవివక్షపై నిరాశ (ఇటీవల నిరసనలు జరిగాయి మహిళలు హీల్స్ ధరించమని బలవంతం చేసే నియమాలు మరియు అద్దాలను నిషేధించడం) వారి కల్పనను ఏకం చేస్తుంది.